Lifestyle Portal
  •   २७ बैशाख २०७८, सोमबार

आमाको मुहार, हेरेर आउथे कोरोना मान्दैन

११ बैशाख २०७७, बिहीबार ०८:४४

कबि:- राजु आचार्य

आमाको मुहार, हेर्ने दिन आयो, कोरोना दिंदैन।
दुइ पाना लामो, निवेदन लेख्दा, कोरोना लिदैन।।
संस्कार यो हाम्रो, अनुपम राम्रो, कोरोना जान्दैन।
आमाको मुहार, हेरेर आउथे कोरोना मान्दैन ।।
मातृभक्तिलाई, कसरी जानोस? सम्बन्ध चिन्दैन।
समाधान मार्ग, देखाउँदै मुद्दा, कोरोना छिन्दैन ।।
मनमा छ धेरै, संस्कारी चलन, कोरोना बुझ्दैन।
सनातन हाम्रो, धर्मको भनाई , कोरोना पूज्दैन।।
पर्वको प्रतीक, गहनता सबै, बुझेर लिदैन।

आमाको नजिक, पुगेर आउन,कोरोना दिँदैन ।।
सन्तान र आमा, बीचको साईनो, मनमा गुन्दैन ।
दश औंला जोडी, निवेदन गर्दा, कोरोना सुन्दैन ।।
“चेली र माइती, हो धेरै नजिक,” यो पनि मान्दैन।
आमाको दर्शन, गर्ने यो चलन, कोरोना जान्दैन ।।
त्यो जन्म घरको, रमाइलो हेर्न, उत्सुक यो मन।
अति नै निराश, भएको पाउँछु, चिन्तित भो झन।।
सम्झना आउँछ, पोहर- परार,आमा नै भेटेको ।

कसरी यो साल, कोभिडले हाम्रो, त्यो बाटो मेटेको ?
फलफूल राम्रा, परिकार मिठा, आमाको अगाडि ।
चढाउदै ढोग्ने, धोको हो एउटा,सर्ने भो पछाडि ।।
कहाँबाट आयो? कोरोना खराव! नजाऊ भन्दियो।
सन्तान र आमा, बिचमा दरार,कोरोना बन्दियो।।
आशीर्वाद राम्रो,हजूरको मिल्थ्यो,म खुशी बन्दथे ।
आरोग्य दिउन,ईश्वरले सधैं,आमामा भन्दथे ।।
लेनदेन यस्तै,नछुटोस हाम्रो,भौतिक दूरीले।
हे ईश्वर!छिट्टो,उडाई लगोस,कोरोना हूरीले ।।
आदर्श शिक्षक,हे सुन्दर आमा,यो साल भेट्दिन।
अर्को साल खोल्छु,दिलका यी गाथा,पक्का म मेट्दिन
मानिसको साथ,नपाउदा सम्म,कोरोना डूल्दैन।
नरलोकलाई,घर भित्र थुन्न,कोरोना भुल्दैन ।।
ठाॅऊ फेर्दै आफै,माध्यम नभई,कोरोना छिर्दैन।
मानिसले बाटो,बन्द गरिदिउ ,कोरोना पिर्दैन ।।
कबि:- राजु आचार्य

प्रतिक्रिया दिनुहोस !
Loading comments...
सम्बन्धित खबरहरु

काठमाडौँ । नइ प्रकाशनको रजत महोत्सवका उपलक्ष्यमा नेपाली भाषासाहित्यका विशिष्ट साधकका नाउँमा विद्यावारिधि शोध गर्ने एक जना विशिष्ट शोधार्थीलाई एक

गएको एक वर्ष हामी विश्वभरिकै मनुवाहरूले कोरोनासँग डराउँदै वितायौँ । हामी सबैलाई भ्याक्सिन निस्केपछि त जनजीवन सामान्य हुन्छ भन्ने ठूलो

डा. प्रदीप ढकालद्वारा लिखित उपन्यास ‘एन्टोनिया’(आध्यात्मिक प्रेमकथा) चाडैं नै प्रकाशित हुने भएको छ । प्रेमलाई आध्यात्मिक दृष्टिबाट प्रस्तुत गरिएको उक्त

‘वासु शशी’ नेपाली भाषासाहित्यका अमर प्राज्ञको नाउँ हो । उनको जन्म १९९३ साल चैत १३ गते काठमाडौँको पशुपतिमा भएको थियो