Lifestyle Portal
  •   १२ आश्विन २०७९, बुधबार

अठार वर्षअघिको एउटा पत्र: २०४१ साल वैशाख २६ गते जब मैले साथीहरूलाई भनेँ- ‘यो मेरो कत्रो दुर्भाग्य हो?’

२४ भाद्र २०७९, शुक्रबार ०९:०६

राजनेता विश्वेश्वरप्रसाद कोइरालाको जन्म जयन्तीको दिन पारेर अठार वर्षअघि मेरा दाजु खनूपरुदे ‘रामबाबू’ प्रसाईले मैले लेखेको पारिजातकाे जीवनी पढेर मलाई चिठी लेख्नु भएथ्यो ।

पूर्वाञ्चलमा वीपी कोइरालाका नजिक प्रमुख दुई जना हुनुहुन्थ्यो- रामबाबू प्रसाई र सीके प्रसाई । दुवै जना वीपीका अति आज्ञाकारी, विश्वासपात्र र सहयोगी हुनुहुन्थ्यो ।

लप्टन देवीप्रसाद प्रसाईका दुई भाइ छोरामध्ये कान्छा छोरा सीके दाइको वीपी कोइरालासँग प्राय: धेरै कुरा मिल्थ्यो र जेठा छोरा रामबाबू दाइको गिरिजाप्रसादसँगै प्राय: अधिकांश कुरा मिल्थ्यो । त्यसैले वीपीचाहिँ सीके दाइका घरमा बस्नुहुन्थ्यो; अनि गिरिजाप्रसाद भने रामबाबु दाइकै घरमा आसन जमाउनुहुन्थ्यो ।

वीपीले रामबाबू दाइलाई पनि माया गर्नुहुन्थ्यो तर गिरिजाप्रसादले सीके दाइलाई एक आँखाले पनि देख्ने सक्नु हुन्न थियो । अनि सीके दाइले म (नरेन्द्रराज प्रसाई)लाई एउटा पत्रमा लेख्नु भएथ्यो- “२०४१ साल वैशाख २६ गते जब मैले साथीहरूलाई भनेँ- ‘यो मेरो कत्रो दुर्भाग्य हो, गिरिजाप्रसाद कोइरालालाई मैले जीवनभर गुरु मानेँ तर उहाँको मैले विश्वास प्राप्त गर्न सकिन ।”

सीके दाइ र गिरिजाप्रसादको मन भाँडिने पनि एउटा कारण थियो । त्यो के हो भने- सीके दाइले गिरिजाप्रसादको भण्डाफोर गरेर कृष्णप्रसाद भट्टराईलाई एउटा नितान्त गोप्य चिठी लेख्नु भएको थिय‍ो । तर भट्टराईले भने त्यो चिठी पढेर सरासर गिरिजाप्रसादलाई नै पनि पढ्न दिनुभयो । अनि कोइराला सीके दाइसँग आगो हुनुभयो । त्यसपछि उहाँले जीवनभर सीके दाइलाई खेदि मात्र रहनुभयो ।

विधिको विडम्बना सीके दाइको निधन हुने बित्तिकै कोइरालाले सीके दाइकी अर्धाङ्नी अर्थात् मेरी भाउजू गिरिराजकुमारी प्रसाईलाई टेलिफोन गरेर भन्नुभयो- ‘म नआई सीकेको लास नउठाउनु।’ अनि प्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद भोलिपल्ट रामबाबू दाइलाई लिएर झापा पुग्नुभयो र सीके दाइ उपर श्रद्धाञ्जजली चढाउनुभयो । सीके दाइको निधनको आठौँ दिनमा गणेशमान सिंह पनि ज्ञानू भाउजू र छोराछोरीलाई समवेदना दिन झापा पुग्नुभयो; तर भट्टराई भने जानु नै भएन ।
~
कृष्णप्रसाद भट्टराईलाई कुटिलै पनि भन्न मिल्दैन, उहाँमा केटाकेटी स्वभाव चाहिँ थियो । उहाँकै कारणले गिरिजाप्रसाद र सीके दाइको मारामार पनि भयो । वास्तवमा भट्टराईले सीके दाइलाई आँखैको नानी मान्नुहुन्थ्यो । उदाहरणका लागि भन्ने हो भने पनि प्रधानमन्त्री भट्टराई र गणेशमान सिंह एउटै मोटर चढेर हरेक शनिबार प्रायः दिउँसो दुई बजे सीके दाइको डेरा कुमारीपाटी पुग्नुहुन्थ्यो । अनि उहाँहरू तीन भाइ तीन घन्टा सँगै बसेर मन साटासाट गर्नुहुन्थ्यो । कहिलेकाहीँ त्यस घडी म पनि पुग्ने गर्थेँ । वास्तवमा मलाई तीनै जनाले माया गर्नुहुन्थ्यो ।

प्रतिक्रिया दिनुहोस !
सम्बन्धित खबरहरु

भारत–नेपाल सचिवस्तरीय संयुक्त जलस्रोत समितिको नवौँ बैठक भारत सरकार जलशक्ति मन्त्रालय अन्तर्गतको जलस्रोत, नदी विकास एवं गंगा संरक्षण विभागका सचिव

नेपालका लागि भारतीय राजदूत नवीन श्रीवास्तव र नेपाल सरकारका माननीय गृहमन्त्री बालकृष्ण खाणले आज काभ्रेपलाञ्चोकमा राष्ट्रिय प्रहरी प्रशिक्षण प्रतिष्ठानको निर्माणका

यदि तपाई नेपाल र विश्वभरका ताजा समाचार, ब्रेकिङ समाचार, अपडेटहरूसँग जुटिरहन चाहनुहुन्छ भने, ‘नेपाली पात्रो’मा समाचारको नयाँ सुविधा सहितको Android

बकिङ्गम दरबारले एउटा विज्ञप्ति जारी गर्दै भनेको छ, “आज अपरान्ह बाल्मोरलमा महारानीको शान्तिपूर्ण निधन भएको छ । राजा र क्वीन