Lifestyle Portal
  •   २० असार २०७९, सोमबार

दुखद भेट,सुखद शुरुवात

३० कार्तिक २०७५, शुक्रबार १०:३०

७ घण्टाको निरन्तरको यात्रा पछि म उनको शहर आइपुगे पोखरा, केही घण्टाको आराम पछि उनीसँग भेटने स्थान निस्चित गरे । पोखराको सिर्जनाचोकको एउटा कफी पसलमा हाम्रो सुख दुख पोख्ने थलो तोक्यौ । उ निकै शान्त अनि रातो उनको आखाँ, आखाँबाट पानीहरु बग्दै गरेको म स्पष्ट रुपमा देखिराको थिए अनि मलाई थाहा पनि थियो किन बग्दैछन यि आँशुहरु । किन रोएको ? म जान्छु है यस्तै गरी रुने हो भने । उसको आँशुको तिव्रता झन बढ्न थाल्यो, उनी पछाडि फर्किएर आफनो व्यथा वगाउन लागिन ।

दूई मिल्क कफीको अडर पश्चात मैले भने के भयो ?
उनी चुपचाप, कफीको चुस्की लगाउदै गर्दा उनले झोलाबाट घडी निकालिन अनि भनिन, यो घडी मैले लगाएकी छैन, सोचेकी थिए तपाईको श्रीमति बनेपछि लगाउछ । अब उसैलाई नै लगाइदिनुहोस जो तपाईको श्रीमति बन्ने छ । उसका आँखा फेरी पनि रसाउन लागे ।बिन्ती म अरु कसैसँग जिन्दगी बिताउन सक्दिन, म एक्लै जिउन तयार छु तर तपाईसँग देखेका सपनाहरु अरुको साथमा मलाई पुरा गर्नु छैन । बिन्ती मलाई अरु कसैले छुने अनुमति नदिनुहोस,उनी आजै आफना आशुँहरु रित्याउने सोचमा थिइन । घरमा आउनु बाबासँग कुरा गर्नु उनी एकोहोरो आफनो कुरा सुनाउदै थिइन ।
मेरो पनि चाहना नभएको होइन । म पनि चाहान्थे एउटा मिठो सम्बन्ध अनि सम्बन्ध सँगै जोडिएका सपनाहरु । तर मेरो अहिलेको अवस्था सपना पुरा गर्ने भन्दा पनि समस्या शुरु गर्ने छ । केही समय लाग्छ , अनि म निर्धक्कका साथ उनको बाबुआमासँग उनको हात माग्न सक्थे । म यो अनौठो अवस्थामा छु , उनको आँशु पनि देख्न सक्दिन अनि यस अवस्थामा उनलाई विवाह गर्न ।

छुटिदै गर्दा उनको त्यो गहिरो अगालोले निकै भावुक तुल्यायो । उनको अगाँलो बाघले सिकारलाई समाए जस्तो कसिलो थियो अनि निकै मायाले भरिएको । घरमा मेरोलाई केटा हेर्न थाल्नभएको छ, उनको आखाँबाट झेरको आँशुले घाटीमा चिसो बनाए अनि घाटी सँगै मन पनि चिसो भयो । त्यसपछि उनी अफिस तिर अनि म काठमाडौ ।

आज दुईवर्ष हुदैछ हाम्रो विवाहको सायद त्यस दिन बसपार्क बाट म सिधै काठमाण्डौ फर्किएको भए हाम्रो सपना सपना नै हुनेथियो होला । सपनालाई पुरा गर्न डराई डराई उनको घरमा पुगे, आफना कुरा सुनाए धेरै समयको गफपछि छोरीको खुसी नै हाम्रो खुसी हो , छोरी जे चाहान्छ त्यही हुन्छ भन्दै गर्दा मैले उनलाई मेसेज गरे “कहिले हो घरमा आउने , म तिम्रो घरमा छु । छिटो आउनु मैले मेरो सबै कुरा तिम्र्रो बुबा ममीलाई सुनाए, अब तिमी आएर बाबा ममीलाई विश्वास दिलाउनु कि म तिमीलाई धेरै माया गर्छु र सधै खुसी राख्नेछु” ।

प्रतिक्रिया दिनुहोस !
सम्बन्धित खबरहरु

नइ प्रकाशनको प्रतिष्ठा, गरिमा र महिमाको उचाइ अभिवृद्धिका लागि विशिष्ट योगदान पुर्याएबापत देशदेशान्तरका महानुभावलाई ‘नइ रजत महोत्सव पदक’ अर्पण गर्ने

त्रिमूर्ति निकेतनले राजधानी काठमाडाैँमा आज सोह्रौँ त्रिमूर्ति दिवस मनायाे । त्यस अवसरमा महासमालोचक प्रा.डा.वासुदेव त्रिपाठीले विभिन्न महानुभावलाई त्रिमूर्ति निकेतनका विविध

स्वामी विवेकानन्द सांस्कृतिक केन्द्र, काठमाडौं र राष्ट्रिय साहित्य प्रतिष्ठानको संयुक्त आयोजनामा भारतीय कवि नरेश शांण्डिल्यको स्वागत सम्मान तथा नेपाल-भारत कविता

नइ प्रकाशनले पन्ध्र वर्ष ननाघेका आठ जना बालबालिकालाई २०७८ सालको ‘नइ बाल पुरस्कार’ समर्पण गर्ने घोषणा गरेको छ । नइ