Lifestyle Portal
  •   २ कार्तिक २०७८, मंगलवार

राजा, ताना र म

७ चैत्र २०७५, बिहीबार २२:००

लेखकः नरेन्द्रराज प्रसाई

तानासर्मा अथवा भनौं विकासे नाउँ प्रा.डा. तारानाथ शर्मासँग म झन्नै ४० वर्षदेखिसँगै छु भने पनि हुन्छ । तर हामीमाझ दुई दशकअघि एउटा डरलाग्दो ग्रहण लागिदियो र हामी पर, पर र झन्झनै परपर हुन थाल्यौं ।

तारा दाइको माया लागेर एक दिन म मेरी पुरोधिका इन्दिरासँगै ‘ताशागृह’ सरस्वतीनगर चाबेल गएँ । (सरस्वतीनगरको नाउँ पनि तारा दाइले नै राखेका हुन् ।)

हामी पुग्दा तारा दाइ र शान्ता दिदी धेरै नै खुसी भए । वास्तवमा त्यसदिन उनीहरू कति खुसी थिए भने अति खुसी थिए ।

तानासर्माको नाउँ जङ्गी स्वभावका स्रष्टामा दरियो । राजा महेन्द्र अथवा भनौं मविवी शाहको विरोधमा एउटा लेख लेखेपछि अनेक गरेर तानासर्माले वेलायत भाग्नु पर्यो । त्यहाँ पुगेपछि उनलाई अब बाँचें भन्ने भएछ ।

केही वर्षपछि राजा महेन्द्रको वेलायत सवारी भयो । राजदूतावासको उर्दी अनुसार सबै नेपाली नागरिकले राजाको स्वागतमा अनिवार्य उपस्थिति हुनु पर्ने भयो । अनि तारा दाइ पनि थरथरी काम्दै टुङ्गामा पुगे ।

राजा महेन्द्रक‍ो सवारी भयो, तानासर्मा सकेसम्म कसैबाट छेकिएर कोल्टे परेर उभिरहेका थिए । उनका छेउमा पुगेर राजा टक्क अडिए । त्यस घडी तानासर्माको मुटुको ढुकढुकी बढ्य‍ो । त्यसै बेला राजा महेन्द्रबाट हुकुम भयो- “तारानाथ तिमी पनि यहीं छौ ? तिमी नेपालबाट कहिले आयौ, किन आयौ ?”

तानासर्माले पनि आफ्नो बेलिविस्तार बताएपछि राजाबाट हुकुम भयो- “तारानाथ पढी सकेर विदेशी रङ्गीविरङ्गीमा नअलमलिनु; मातृभूमिको सेवा गर्न फर्किनु ।
~
केही वर्षपछि तानासर्मा आफ्नी पत्नी सहित रत्नपार्कमा बाटो काट्ने सिलसिलामा उभिएका थिए । त्यसै बखत एउटा मोटर आयो । मोटरबाट टाउको निकालेर राजा महेन्द्र बोले- “ओ हो तारानाथ ! कहिले आयौ ? मलाई भेट है ! तिमी हिंड अनि म जान्छु । तानासर्माले बाटो काटेपछि राजाले पनि मोटर अघि बडाए ।

केही दिनपछि श्री ५ महेन्द्रको स्वर्गार‍ोहण भयो । त्यस समाचारले तानासर्मा रोए ।

(दुवै फोटो लेखकबाट प्राप्त भएका हुन जुन वि.सं. २०४७ र २०७५ मा खिचिएका हुन)

प्रतिक्रिया दिनुहोस !
Loading comments...
सम्बन्धित खबरहरु

सुधा रिसालको लेखन र संजीप कडेलको चित्राङ्कन रहेको “पानी पानी” शिर्षकको चित्रकथा प्रकाशित भएको छ। “पानी पानी”दुई मुसा दाजुबहिनीको कथा

(पितृपक्ष सन्दर्भमा मेरा जन्मपिता गणेशप्रसाद शर्मा तथा कर्मका मातापिता जयप्रसाद प्रसाई तथा भागीरथा प्रसाईका साथै सम्पूर्ण पितृहरूप्रति श्रद्धा समर्पण गर्दै

छिमेकीको बारीमा फलेको अम्बा उसले चोरेको हुनाले छिमेकीहरुले उसलाई चोर भने। गाली गर्दै बेइज्जती गरे। गाली बेइज्जती गर्नेहरुसँग उसले प्रश्न

हर्षबहादुर बैंकभित्र प्रवेश गर्ने बित्तिकै यन्त्र झै चल्ने गर्दछ। बैंकका कर्मचारीहरुका लागि चुरोट ल्याइदिने मात्रै होइन मुख नजीकै सलाई बालिदिने