Lifestyle Portal
  •   ३ कार्तिक २०७८, बुधबार

मेरो देशको रातो झन्डा एक दिन फेरि फरफराउनेछ, यी ओठले तिम्रो यो गीत बेहोसीमा पनि बरबराउनेछ । हाँसीखुसी बरु आधा

‘सी’ नभएको हाम्रा माझ तिमी आयौ सी तिमीलाई स्वागतम् सी ! हामी ‘सी’ अथवा समुद्रले नछोएका नेपाली ‘सी’ विनाका भनेर

कठपुतलीको नाच हेर्दाहेर्दा कठपुतलीको तमासामा खेल्दाखेल्दा युगौँ युगदेखि तमासे हुनुको पीडाले आजित हामी तमासे बनेर ताली बजाउँदा बजाउँदा तमासे बनेर

जहिले पनि, जुनबेला पनि किन मेरा लागि चाहीँ उपयुक्त नायक छैन ? सधैँ, सधैँ र सधैँ मेरो जीवनमा चाहीँ किन

मार्क्स र एंगेल्सका पालामा कुरा हुन्थे दर्शनका चर्चा हुन्थे वर्ग संघर्षका घोषणा हुन्थे कम्युनिस्ट पत्रका लेनिनले अंगाले मार्क्सवादलाइ जब शिखर

होस! अब म उठ्छु होस! अब म उठ्छु। कतिन्जेल म “भैदिए हुने”, “भैदिए हुने” भनेर बसौँ। मैले भैदिए हुने भन्दैमा

एक अर्काका आवरणमा रगरगाउने क्षणिक आकर्षणमा मर्ने र बाँच्ने प्रेमका कलङ्क झैँ एक अर्काका तृष्णामै मात्र डुबिरहने ए प्रेमका स्याउँस्याउँती

जलालुद्दीन मोहम्मद रूमी ( सन् १२०७ देखि १२७३) रुमीका कविता अनि रुवाइयतका पुस्तकहरु आज पनि विश्वमा सबैभन्दा धेरै रुचाइएका पुस्तकहरु