Lifestyle Portal
  •   १३ मंसिर २०७८, सोमबार

सम्मान सहितको सपनामा बाँचेकी एउटी दलितको कथा

८ भाद्र २०७६, आईतवार १७:२४

म मेरो सपना सम्मानका साथ स्वतन्त्र अनि आत्मबिश्वासी भएर बाँचिरहेकी छु : बिनिता सोनार

यो पश्चिम नेपालको एउटा प्रतिनिधि कथा हो जहाँ जातिय विभेद र लैगिंक विभेद दुबै एकैफेर जोडिएर आउने गरेको थियो । यो स्वतन्त्रता र आत्मसम्मानको कथा हो अनि एउटा उदहारण पनि, आज म यस कथाको सुत्रधारका रुपमा धागो तान्दै सुनाउन चाहन्छु, यि धागाहरु विभेद देखि स्वतन्त्रता अनि समानताका कडिहरु हुन् ।

दलित महिलाहरु लैगिंक विभेद, जातिय उत्पीडन देखि आर्थिक संकट सम्मका शिकार भएका हुन्छन् । नेपालमा दशक अघि आएको शान्ति र समानता दलित महिलाहरुका हकमा कहिल्यै साकार भएन् तर जब दलित महिलाहरु आँफैं जुर्मुराउन थाले, तब समानता र स्वतन्त्रताको साकारोक्ति संभव हुँदै गयो ।

दलित फेमिनिस्ट उपलिफ्टमेन्ट अर्गनाइजेशन अर्थात छोटकरीमा डाफुउओ नामक सञ्जाल संगठन छ जहाँ दलित महिलाहरुको उत्थान अनि आर्थिक समानताका कुराहरु छलफल गर्ने र साझा कदम चाल्ने साझा चौतारी उपलव्ध छ । बिनिता सोनार ले पनि त्यसै चौतारीमा गएर आफ्नो स्वतन्त्रता र आत्मसम्मानको रुपरेखा तयार पार्ने सोच गरिन्, एक महिने ब्युटिसियनको तालिम लिएकी बिनिता अहिले एउटी ब्यवसाही र साहसीली सदस्य हुन् ।

उनले आफ्नो जिवनमा नयाँ परिचय थपिन, आयशा ब्युटी पार्लरकी मालिक यिनी व्युटिसियन हुनुका साथै छेउमै टेलरिगं पेशामा आवद्ध पनि भइन् । उनले केहि आफूजस्तै चेलीहरुलाई जागिर पनि दिएकी छिन् । व्युटिसियन तालिमको ३ महिना बित्न नपाँउदै थोरै लगानीमा यिनले पार्लर खोलिन र त्यो पार्लर राम्रै चल्यो । बिनिताका अनुसार उन्को ब्यवसायको चल्ती र नचल्तीका सिजनहरु हुन्छन् तर ब्यवसाही भएपछि जोखिम उठाउन त सिक्नै पर्यो, सन्तुष्ट हाँसोमा बिनिताले अभिव्यक्त गरिन् । दुईजना सन्तानलाई राम्रै बिधालयमा पढाएर, पसलको भाँडा तिर्दै कर्मचारीलाई पनि दिन उन्ले अर्थोपार्जन गर्न सक्षम भएकी हुन् ।

बिनिताले पसल केहि लोन र सहयोगमा शुरु गरेकी हुन्, शुरुशुरुमा भाँडा तिर्न कठिनाई हुन्थ्यो तर क्रमश अहिले उनको कमाईको अनुपात बढ्दै गएको छ । एउटी आमाको हिसाबले अहिले उनी आत्मविश्वासका साथ छोराछोरीको भविष्यका लागि लगानी गर्न सक्ने आँटमा छिन् । भावी दिनमा उनी सन्तानमा थप लगानी गर्न चाहन्छीन् ।

बिनिताका अनुसार उन्को लैगिंक परिचयलाई उन्को सामाजिक शक्ति र आर्थिक हैसियतले निर्धारण गर्ने हरेछ । मेरो जातले मलाई कमजोर नै बनाइरह्यो तर आर्थिक सशक्तिकरणका माध्यमले समानता सहज रहेछ भन्ने कुरा मैले बुझें । मानिसहरुले मप्रति बनाउने धारणा मेरो जात या विभेदले नभई आर्थिक हैसियतले धेरै निर्धारण गर्ने रहेछ । म मेरो जात या समुदायको आधारमा भन्दा पनि एउटी महिला उधमीका हिसाबमा परिचित हुन चाहन्छु । दलित महिलाहरुको पनि च्याम्बर अफ कमर्श जस्तो संस्था या सञ्जाल भएका भए शायद म बिनितालाई त्यहाँ नेतृत्व गर्दे गरेकी देख्थें होला ।

म एउटा प्रश्न फेरि दोहोर्याउन चाहन्छु, के लैगिंक विभेदको न्यायलाई थप उजागर गर्न गरिबी र आर्थिक सशक्तिकरणमा ध्यान दिन जरुरी छ ?

ईएलसीए ग्लोबल मिशनले डाफुउओ र एल डब्लु आर नेपाललाई सहयोग गरेको छ ।

चन्द्रन पाल मार्टिनको डायरीबाट

प्रतिक्रिया दिनुहोस !
Loading comments...
सम्बन्धित खबरहरु

भारत सरकारको नेरु. १ करोड २७ लाख आर्थिक सहयोगमा दार्चुला जिल्लाको खलंगा, तिंकरमा अवस्थित श्री मोती महिला संघ प्राथमिक विद्यालयको

वीरगञ्ज । वीरगञ्जस्थित क्लार्क्स रिसोर्ट्समा “आजादी का अमृत महोत्सव” (भारत @ 75) को अवसरमा, भारतीय महावाणिज्य दूतावास, विरगञ्जद्वारा “लोकतन्त्रको विशेष

टुंडिखेलस्थित नेपाली सेनाको मुख्यालयमा आयोजना गरिएको एक समारोहबीच भारतीय सेनाले नेपाली सेनालाई आज टाटा एलपिटिए १६२८ वर्कशप ट्रकहरु उपहारस्वरुप प्रदान

कोभिड खोप प्रमाणपत्रको पारस्परिक मान्यताका लागि भारत सरकार स्वास्थ्य एवम् परिवार कल्याण मन्त्रालय र नेपाल सरकार स्वास्थ्य तथा जनसंख्या मन्त्रालयबीच